Terwijl ik denk aan onze mooie en langstdurende match van Heleen en ‘haar’ meneer die deze week eindigde door het overlijden van meneer, voel ik de warmte van de ochtendzon door de ramen binnenkomen. Daardoor neemt mijn herinnering me mee naar het overlijden van mijn moeder in februari 2019, toen de zon ook zo uitbundig en warm scheen. Waardoor het verdriet voor altijd een lichter randje kreeg. En juist terwijl ik dit denk, hoor ik op de radio het prachtige lied ‘Vandaag begraaf ik jou in mij…” van Rob de Nijs, wat ons sindsdien nog altijd raakt.
Warmte, licht, muziek, mooie teksten
Dit alles helpt hopelijk nu ook om de pijn van het gemis wat te verzachten. Want gemist zal hij worden, deze meneer. Door zijn familie maar ook door Heleen, zijn geweldige vrijwilligster die hem gedurende 5,5 jaar elke week bezocht. Waardoor zij samen een waar momentum vormden binnen ons collectief. Want die periode van 5,5 jaar was met recht een periode waarin duidelijk beweging was te zien, zoals dat hoort bij een momentum. Daarom was het meteen ook één van onze mooiste matches!
Dank je wel!
Heleen, wij danken je voor je tomeloze betrokkenheid bij meneer. Het is geweldig wat je hebt gedaan en je kunt met zoveel warmte en liefde op deze 5,5 jaar terugkijken. Dank je wel voor al deze mooie momenten met meneer! Zoals jullie deelname aan de Parade van Het Momentum, te zien op de foto hierboven en al die andere mooie momenten, zoals beschreven in deze herinnering.
Wij wensen de familie van meneer en Heleen veel sterkte met dit grote verlies.
