# Wat kan er nog wel

We moeten niet alles uit handen nemen!

Geschreven door Amiad Ilsar, medewerker welzijn Cordaan Zorgcentrum Beth Shalom, Amsterdam.

Deze week kreeg ik een aantal vragen over hoe het met de autonomie hier in het verpleeghuis is gesteld. Autonomie is volgens een definitie die ik op het internet aantrof ‘zelfstandig te werk gaan en eigen keuzes maken’. Mijn vraag die daarbij bij mij op kwam is of je bij een client in een verpleeghuis kunt spreken over zelfstandig functioneren? De zelfstandigheid zal steeds minder worden en dalen. Hoe meer zorg er nodig is in verband met dalende cognitieve vermogens, hoe minder autonomie mogelijkheden er overblijven en worden aangeboden. 

Weinig autonomie
Het bezighouden met de autonomie vraag leidde tot meer bewustzijn bij mij, hoe weinig autonomie sommige meervoudige gehandicapten ouderen hebben. Uitgaande van hun situatie in de dagelijkse routine in het huis. De ouderen zijn meer lijdend voorwerp dan onderwerp. Uitgaande van hun zorgvraag kunnen de ouderen vaak niet zelfstandig handelen omdat ze aan een rolstoel zijn gekluisterd. 

Voorbeeld
Mevrouw zit in een rolstoel. Ze kan niets alleen, gezien haar uitgebreide en zware rechtzijdige verlamming. Praten doet mevrouw niet meer. Zelfstandig handelen kan mevrouw niet en dus is mevrouw volgens de definitie niet meer autonoom. Ik ben geen Neerlandicus en wil de term niet bestrijden, maar wil toevoegen dat ik door mijn handelen, door mij dienend op te stellen, een hulpfactor voor de bewoner kan zijn, bij alles wat hij of zij wil uitvoeren. Dit kan heel in het klein zijn. Op microniveau zoals vandaag plaatsvond in het restaurant bij het omdoen van een schort. Een blauw, dun plastic schort voor eenmalig gebruik.  

Het schort
Dit ligt klaar bij de plek waar mevrouw zit. Alle bewoners hebben in het restaurant vaste plekken; iets wat de autonomie van de bewoners zeer beperkt. De plaatsen zijn niet alleen gekoppeld aan de verschillende tafels maar ook aan de tafelzijde. De vaste plaatsen zo zou je kunnen stellen geven ook een bepaalde rust. Een schort is klaar gelegd op de plek waar mevrouw zit. 

Ik pak het schort en worstel haar hoofd door het gat. Mevrouw vindt het niet fijn. Kan ik mij goed voorstellen want mijn motorische vaardigheid maakt het tot een wat oncomfortabele handeling. Als haar hoofd erdoor is, strijk ik de linkerkant van het schort recht, Terwijl ik dat doe, beweegt mevrouw met haar rechterhand over het plastic en doet duidelijk pogingen om zelfstandig haar schort over haar kleren te strijken. Een mooi en kostbaar moment. Met een snelle veeg kan ik het werk van haar afnemen en zorgen dat het schort goed ligt. Maar wat bereik ik hiermee? 

Waardevol!
Ik ontneem met al mijn goede bedoelingen mevrouw de kans om een heel klein stukje autonoom te zijn. Het lijkt misschien onbeduidend; een aantal handbewegingen over een stukje plastic, maar nogmaals het is de ultieme kans mevrouw nog iets te laten doen. Iets wat klaarblijkelijk belangrijk voor haar was en ze zelf initieerde. En het lukt mevrouw. Met een aantal bewegingen bedekt mevrouw haar kleren, en beschermt ze haar kleren preventief tegen vallend eten. Hoe mooi. 

NB de gekozen afbeelding is een stockfoto.

DEEL dit verhaal
X
Facebook
LinkedIn
E-mail
WhatsApp

Lees meer

Blijf ons volgen!

Schrijf je in en ontvang onze mooie verhalen, nieuws en activiteiten automatisch per e-mail.

Contact

Bel zelf

Bestuurslid Het Momentum Sylvia Eickholt

Akert 64 – 5664 RJ Geldrop

Word gebeld omdat ...

Blijf op de hoogte!

Schrijf je in en ontvang onze mooie verhalen, nieuws en activiteiten automatisch per e-mail.

Hoofdmenu

Deze website maakt gebruik van “cookies” (tekstbestandjes die op jouw computer worden geplaatst) om de website te laten functioneren, de website te helpen analyseren om onze dienstverlening te verbeteren of voor marketing doeleinden.