Geschreven door Amiad Ilsar, medewerker welzijn Cordaan Zorgcentrum Beth Shalom, Amsterdam
Meneer zit weer op zijn plek in de entreehal. Ik ben blij hem hier te zien omdat ik een klusje voor hem heb. Ik schreeuw in zijn oor- meneer is slechthorend – of hij zo meteen glaasjes voor iedereen wil vullen. Dat is prima, zegt hij.
Aan de slag
Voor het inschenken is een tafel nodig. Die staat hier niet. Om het op te lossen heb Ik twee mogelijkheden, namelijk een tafel hiernaar toe brengen of meneer naar de tafel te brengen. Ik kies voor de eerste optie, omdat ik de aandacht wil vestigen op meneer en op wat hij doet. Praktisch gezien kan ik ook beter een tafel bij hem aanschuiven dan hem aanschuiven bij een tafel. De tafel is makkelijk verschuifbaar over de stenen vloer en als ik meneer naar de tafel moet laten gaan ben ik meer tijd kwijt.
Samenwerking
Nadat de tafel op zijn plek staat haal ik de druivensap, wijn, bekertjes en dienbladen. Als eerste stap moeten er een aantal plastic bekertjes op een dienblad worden opgesteld. De glaasjes zijn verpakt in verpakkingen met elk tien stuks. Het is een lange rits, waarbij elk glaasje in een ander is geschoven. Om alles op zijn plek te houden is er dun plastic omheen gespannen. Het is lastig dit te verwijderen zonder tenminste een van de bekertjes te laten barsten. Maar meneer heeft een goede motoriek en veel geduld en haalt de glaasjes ongeschonden uit elkaar waarna hij ze op het blad zet. Intussen is er een andere bewoner bij gekomen en buigen zich nu dus twee mannen over de glaasjes en het dienblad. Een extra facet ontpopt zich nu. De twee zijn gedwongen door de samenwerking met elkaar te communiceren.
Alles heeft een reden
Ik open de fles druivensap en schenk een drinkbeker halfvol met de donkerrode mierzoete vloeistof. Meneer schenkt nu onder toeziend oog van de andere bewoner en van mij glaasje na glaasje halfvol. Als de beker leeg raakt, geeft hij hem zwijgend aan mij. Het is een wat vreemd systeem. Van fles naar beker, naar bekertje. Ik heb mij er lang tegen verzet deze omslachtige methode te volgen. Maar er zit zoals bij alles een reden achter. Bij het rechtstreeks inschenken van het sap in het bekertje uit de fles lekt het makkelijker en wordt het een knoeiboel met sap op het dienblad.
Eenmaal een blad vol gevulde bekertjes loop ik naar het restaurant en vraag ik de laatst bijgekomen bewoner bij elke gedekte tafel bij de vork een glaasje wijn of sap zetten. Zo heeft elke deelnemer aan het diner een drankje, met dank aan de inzet van hun twee medebewoners.
Zingeving
Mijn boodschap is duidelijk te maken dat een bewoner in dit huis nog mee kan helpen aan de dagelijkse gang van zaken. Actief blijven en nuttige handelingen verrichten!
