Mijn moeder speelde vroeger piano. En als onderwijzeres had ze ook haar muzikale bevoegdheid en mocht ze dus muziekles geven. Door de dementie verloor ze echter haar interesse in de piano. Dachten we.
Tot dat moment dat ze bij ons thuis was en we besloten wat te proberen met de piano. We pingelden wat en tot onze grote verbazing ging op een zeker moment haar hand langzaam maar doelbewust naar de toetsen. En ze drukte op een toets, en daarna weer en weer. Eerst met hulp, daarna zelfstandig. Wat een moment!
Wat waren we geraakt door dit gepingel op een paar toetsen. Vergeet de preludes en quatremains van vroeger. Dit was wat telde nu! Een moment van mooi contact, dat zich later nog meerdere malen herhaalde. Prachtig dat er zo toch weer iets terug kwam van vroeger…
