# Wat kan er nog wel

“Dansen in Parijs!”

Geschreven door Momentum vrijwilligster Henriëtte

Helaas moeten we binnen Het Momentum ook vaak afscheid nemen van bewoners. Vaak is dat best moeilijk voor onze vrijwilligers, zeker als zij een mooie band hebben gehad met ‘hun’ bewoner. Het afscheid gebeurt op verschillende manieren en hangt ook vaak af van de wens van de familie.

Soms krijgt een vrijwilliger echter een prachtige kans om op een mooie, onvergetelijke manier afscheid te nemen. Zoals onze vrijwilligster Henriëtte, die wekelijks een mevrouw bezocht binnen Zorgcentrum Glorieux. Wij danken Henriëtte voor haar liefdevolle inzet namens Het Momentum en voor het delen van haar verdrietige maar zeer mooie ervaring. Wij wensen haar veel sterkte met het gemis! Lees hier haar verhaal:

We verschilden 20 jaar in leeftijd, maar in een ander leven hadden we vriendinnen kunnen zijn.”

“In 2020 ben ik in aanraking gekomen met stichting Het Momentum. Ik volgde eerst hun workshops over het omgaan met mensen met dementie. Later dat jaar ben ik ‘gematched’ met een dame die in een van de huizen van Glorieux woonde.

Het was een mooie match, van aanvang aan konden wij het goed met elkaar vinden. Ik kwam (bijna) wekelijks bij haar op visite. Zij wilde nergens meer naartoe dus we waren samen op haar kamer.
Ik had nét een puppie en die ging natuurlijk mee. Daar genoot ze enorm van: zonder mijn hond was de visite nét iets minder gezellig.


We spraken over van alles. Haar jeugd dicht bij zee, de oorlog, haar broer en zus, haar grote liefde, haar zoon, kleinzonen, haar reizen. Ook spraken we over verlies, heimwee, ziekte en afhankelijkheid.

Haar gezondheid was broos. Bij de laatste visite van de hond en mij vertelde de verpleging dat ze al ruim een dag lag te slapen en waarschijnlijk niet meer wakker zou worden. Maar terwijl ik bij haar zat, werd mevrouw tóch wakker. Ze wilde wat drinken en kreeg haar medicatie. Ze was erg moe, maar heel helder. We hadden het weer gezellig.

Uiteindelijk eindigde onze ontmoeting met de legendarische woorden: “Als jij nou je man eens belt, en zegt dat je wat later komt. Dan gaan we dansen in Parijs!” Ik was blij me op dat moment een belangrijke stelregel uit de workshop te herinneren: meebewegen. Mijn antwoord was dan ook: “Wat een fijne uitnodiging! Goed idee. Maar ik denk wel dat je eerst nog even uit moet gaan rusten. Ga nu nog even slapen, dan hebben we het er later over.” Dat vond zij dan weer een goed idee.

Mevrouw is rustig gaan slapen. Ze is daarna niet meer wakker geworden. De volgende dag kreeg ik een telefoontje van haar man dat ze overleden was. Voor mijn gevoel is ze op weg naar Parijs voorgoed ingeslapen. Een prachtig einde voor een prachtige dame.

Ik mis haar en zal haar nooit vergeten.

DEEL DIT VERHAAL
Facebook
LinkedIn
E-mail
WhatsApp

Lees meer

Toen ik vanmiddag met mijn hond langs de Dommel wandelde, zag ik aan ...

Onze vrijwilligster Heleen gaat wekelijks op stap met ‘haar’ bewoner de heer Harry ...

Blijf ons volgen!

Schrijf je in en ontvang onze mooie verhalen, nieuws en activiteiten automatisch per e-mail.

Hoofdmenu

Contact

Bel zelf

Bestuurslid Het Momentum Sylvia Eickholt

Akert 64 – 5664 RJ Geldrop

Word gebeld omdat ...

Volg ons

Schrijf je in en ontvang onze mooie verhalen, nieuws en activiteiten automatisch per e-mail.

Deze website maakt gebruik van “cookies” (tekstbestandjes die op jouw computer worden geplaatst) om de website te laten functioneren, de website te helpen analyseren om onze dienstverlening te verbeteren of voor marketing doeleinden.

Privacybeleid